De madrasa zoals je die nu ziet, is aan het eind van de 16e eeuw opgericht door sultan Ahmad al-Mansur van de Saadische dynastie, hoewel er al eerder een religieuze school op deze plek stond. Op het hoogtepunt konden er wel 900 studenten studeren, waardoor het destijds de reputatie had de grootste islamitische hogeschool van Noord-Afrika te zijn.
Studenten uit de hele regio reisden naar Marrakesh om theologie, rechten en andere wetenschappelijke vakken te studeren. Ze leefden in bescheiden slaapzalen die rond de centrale binnenplaats lagen, waardoor er een op zichzelf staande academische gemeenschap ontstond binnen de medina.
Na verloop van tijd nam de rol van de madrasa als onderwijsinstelling af, en uiteindelijk werd ze gesloten. In de 20e eeuw zijn dankzij grootschalige restauratiewerkzaamheden de gedetailleerde zellige-tegels, het bewerkte cederhout en de stucversieringen zorgvuldig bewaard gebleven. Het is heropend als historisch monument en wordt nu gezien als een van de mooiste bewaard gebleven voorbeelden van Saadische architectuur in Marokko. Het blijft een essentieel onderdeel van het culturele erfgoed van Marrakesh.
