Is het Bahia-paleis een bezoek waard?

Marrakesh kan een ware zintuiglijke overdaad zijn, maar het Bahia-paleis biedt een heel ander soort intensiteit: een van stille, ritmische schoonheid. Als je door de Grote Binnenplaats loopt, is het alsof je een caleidoscoop binnenstapt; het witte Carrara-marmer weerkaatst de felle Marokkaanse zon tegen de felgele en blauwe houten galerijen.

Het paleis is gebouwd om „pracht“ uit te stralen, en het geeft je echt het gevoel dat je de geschiedenis er kunt beleven. In tegenstelling tot een museum met vitrines loop je hier door de echte haremkamers en raadskamers waar het politieke lot van Marokko werd bepaald. Je kunt bijna de aanwezigheid voelen van de 160 vrouwen en bijvrouwen die ooit in deze stille, naar jasmijn geurende vertrekken woonden.

Wat echt indruk maakt, is het pure vakmanschap. Het komt niet vaak voor dat hout, steen en tegels zo perfect bij elkaar passen. De meeste bezoekers gaan naar huis met een diepe waardering voor de "slow art" van de ambachtslieden van Fassi.

Sla dit dan over als: Je hebt minder dan 60 minuten de tijd of je bent op zoek naar een museum met kunstvoorwerpen en meubels. De ruimtes zijn leeg; de architectuur zelf is de tentoonstelling.

Een korte geschiedenis van het Bahia-paleis

• 1866: Si Moussa, een voormalige slaaf die opklom tot grootvizier, begint met de bouw van het gedeelte „Grand Riad“.
  
• 1894: Zijn zoon, Ba Ahmed, neemt de macht over en begint aan een grootschalige uitbreiding om zijn vier vrouwen en 24 concubines te huisvesten, waardoor het paleis ontstaat dat we vandaag de dag zien.
  
• 1900: Ba Ahmed is overleden. Het paleis wordt meteen geplunderd door de bewakers van sultan Abdelaziz, die alle draagbare schatten meenemen.
  
• 1908: Pasha Thami El Glaoui neemt het paleis in gebruik als verblijfplaats voor zijn gasten.
  
• 1912: Tijdens het Franse protectoraat wordt het de officiële residentie van de Franse resident-generaal Lyautey, die er open haarden en elektriciteit laat aanleggen.
  
• Vandaag: Het paleis is een nationaal monument en een officiële locatie, die nog steeds af en toe door de Marokkaanse koninklijke familie wordt gebruikt voor bezoekende hoogwaardigheidsbekleders.

De architectuur van het Bahia-paleis

Stijl: Islamitisch-Moorse / Marokkaanse. De architectuur is een "levende catalogus" van 19e-eeuws Marokkaans vakmanschap, waarin Andalusische invloeden worden gecombineerd met Noord-Afrikaanse materialen.

Materialen: In het paleis is gebruikgemaakt van „Zellij“ (geometrische mozaïektegels), „Gebs“ (met de hand gebeeldhouwd pleisterwerk) en „Zouak“ (beschilderd cederhout). Het marmer van de Grote Binnenplaats werd speciaal geïmporteerd uit Carrara, Italië, om de enorme rijkdom van de vizier te benadrukken.

Technische hoogstandjes: Het paleis is ontworpen als een reeks ventilatie-"longen" Door de ligging van de riads (binnentuinen) waait er een koel briesje door de kamers met dikke muren, zelfs als het in Marrakesh 40 °C wordt.

Wie heeft het gebouwd? Het paleis was het geesteskind van twee mannen: Si Moussa en zijn zoon Ba Ahmed. Hoewel er geen enkele architect wordt genoemd, is het werk uitgevoerd door duizenden meester-ambachtslieden uit Fez. Ba Ahmeds filosofie draaide om "doordachte weelde";; hij wilde de paleizen van de sultan zelf in de schaduw stellen om zo zijn status als de echte macht achter de troon te onderstrepen.